Hotelperikelen (2)

De lift………….

Zoals eerder uitgelegd heeft het hotel een basishuis en een dependance. De lift in het hotel is erg groot veel spiegels en vrij luxe uitgevoerd, de lift in de dependance is erg klein, donker en niks bijzonders.
Deze week werk ik samen met een collega in Bellevue (de dependance). Ik had vandaag de 2de, 3de en 4de verdieping en zij de kelder, begane grond en 1ste verdieping.
In Bellevue hebben we veel materiaal mee te sjouwen steeds van etage naar etage, en zo was het dat ik met de poetswagen, de handdoekwagen, waszakwagen en de stofzuiger naar boven moest in de lift naar de 4de etage. Omdat de lift dus zo klein is kun je maar 2 dingen tegelijk meenemen.
Op de 4de etage twee stuks uitgeladen en ik stap weer in de lift om de rest op te halen…..Ik druk op het knopje van de 2de en er gebeurd niets.
Nog eens gedrukt en de deuren gaan weer open….vervolgens gaan de deuren weer dicht en maakt de lift een soort van “sprongetje”! OEPS….ik heb liever niet dat liften springen en rare geluiden maken eigenlijk….
Uiteindelijk zakt ie toch naar beneden, maar na een paar seconden, hij was net lekker op gang…., komt ie met een grote schok tot stilstand! Deuren bleven dicht en Jac had een behoorlijk onbehaaglijk gevoel! Wat nu?
Op de knop om de deuren te openen gedrukt, geen resultaat. Dan maar op de alarmbel drukken. Ik heb een aantal keer gedrukt maar er komt geen reactie….Na een tijdje mega irritant op die bel gedrukt te hebben klinkt er eindelijk een stem ergens ver weg. Of ik op wilde houden met op die bel te drukken!
Uiteindelijk bleek dat ik vast zat tussen de derde en de tweede verdieping toen ze de deuren open gemaakt hadden. De rest van de dag konden we de lift niet meer gebruiken en moesten we steeds trap op, trap af met alle spullen.
Ik heb mijn 30 minuten beweging wel gehad dus vandaag!

Kerstshow Keller

Jorg werkt bij een groot tuincentrum met een kwekerij. Daar was afgelopen weekend hun beroemde kerstshow. Alle kerststerren zijn eigen teelt.
Het bedrijf is 2,5 ha groot en wordt gerund door de heer en mevrouw Keller en hun personeel.
(klik op de foto’s voor een vergroting)

 

Hotelperikelen….wat ik mee maak op mijn werk. (1)

Zoals jullie weten (of misschien niet) werk ik in een hotel in Duitsland. We hebben 70 kamers verdeeld over 2 “huizen”. In het ene huis, hier genoemd “het hoofdhuis” hebben we 3 verdiepingen met in totaal 42 kamers, dat zijn 1 pers kamers of 2 pers kamer. Dan hebben we nog de dependance die direct naast het hoofdhuis staat, en ondergronds bereikbaar is, met 28 2 pers kamers.
Het is een ****hotel.
We hebben hoofdzakelijk oudere jongeren (55+) en zakenlieden als gasten. Het hotel is eigendom van s’werelds grootste hotelketen (niet nader te benoemen).
Uiteraard hoor en zie ik dingen die interessant zijn…….En ik zal het niet nalaten jullie daarvan mee te laten genieten!

Het is donderdag, er is veel werk die dag en we hebben gemiddeld ieder 18 kamers te doen. Ik had de pech dat 17 ervan vertrokken die dag en dat betekend dat een kamer van onder tot boven schoon moet worden gemaakt.
Kamer 216 stond als onbekend op mijn lijst en dat is meestal een schone kamer, die de dag ervoor niet klaargemeld is, het kan ook zijn dat de kamer nog gedaan moet worden, maar zoals gewoonlijk ga ik dan op de kamer kijken wat er gedaan moet worden.
Zo ook die donderdag om kwart over 12. Ik klop op de deur, geen reactie. Ik open de deur en kijk in de badkamer links van me en die ziet er picobello uit, voor de zekerheid kijk ik ook altijd in de slaapkamer, dus ik klop op de binnendeur die vreemd genoeg dicht is….op het moment dat ik die deur open kijk ik naar het bed en zie daar een man en een vrouw heftig verwikkeld in het liefdesspel…..OEPS!
Op dat zelfde moment draait de man zijn hoofd en ziet me….totaal verrast mompel ik nog een excuses en sluit snel de deur!
Heb ik dat weer! Het is me namelijk al eens overkomen, maar toen met een ouder echtpaar en wat ik nu zag was toch een stuk aangenamer…..mooie strakke lichtgebruinde mannenbillen, niet verkeerd.
Ik ben daarna even naar de receptie gelopen en heb gevraagd waarom er gasten waren in die kamer? Bleek dat ze de kamer, die eigenlijk schoon was, verhuurd hadden voor een paar uurtjes……
Pijnlijk was het voor beide partijen, maar we hebben wel gelachen daarna in de kantine toen ik het vertelde!

Wat zou jij doen in mijn geval?

Gijsje

Voor diegene die het nog niet wisten, een maand geleden hebben we afscheid moeten nemen van onze lieve poezel Gijs. Hij was besmet met het kattenaidsvirus. Hij mocht maar 6 jaar oud worden.
Lieve Gijs, bedankt voor die mooie jaren samen met jou, ze zijn onvergetelijk! Je bent onze schattebout!

(klik op de foto voor een vergroting)

Nieuwe paspoorten

Vorige week hadden we een afspraak op het Nederlands Consulaat in Strasbourg om onze ID-kaarten en paspoorten te laten vernieuwen.
S’morgens eerst met z’n allen naar de fotograaf in het dorp omdat het pasfoto’s moeten zijn die gebruikt kunnen worden op een officieel document. Dat wil zeggen, geen haren in het gezicht, niet lachen enz. Dat kostte ons 48€.
Vandaar uit meteen doorgereden naar Strasbourg waar we om 13h onze afspraak hadden. Toen we binnen kwamen was er nog een jong gezin voor ons en we hoorden dat hun pasfoto’s niet goed waren. Wij blij dat we eerst naar een goede fotograaf waren gegaan….
Toen we eenmaal aan de beurt waren bleken onze foto’s ook niet goed! Ze waren te groot en onze oren waren niet te zien. Zij had een goed adres in Strasbourg stad voor ons, want die fotograaf was bekend met pasfoto’s voor NL documenten. Hup de auto weer in, adres zoeken, bleek echt aan de andere kant van de stad te zijn, en nieuwe foto’s maken.
De man die na ons op het consulaat was kwam ook binnenlopen en had hetzelfde probleem met zijn pasfoto en moest ook nieuwe laten maken!
Het duurde een eeuwigheid voor de foto’s ontwikkeld waren en in die tijd kwam ook de vader van het jonge gezin wat voor ons was op het consulaat met zijn babydochtertje binnen lopen.
Na weer 37,50€ te hebben betaald gingen we weer op weg naar het consulaat. Daar kreeg ieder een kaartje waar je je handtekening op moest zetten en waar zij de foto bij plakte. Dat gaat vervolgens in de computer en dan moet je nog vingerafdrukken maken en alles samen gaat dan naar Parijs.
Jacco was als laatste en had zich verheugd op het vingerafdrukken maken, maar helaas zijn foto werd weer afgekeurd! Dit maal te klein!
Na tot 10 te hebben geteld besloten we dat we als we de paspoorten op kwamen halen Jacco mee zouden brengen en dan zou zij alles voor Jacco in orde maken (op mijn verzoek zou ze de fotograaf bellen om te vragen of ie de foto van Jacco aan kon passen en dan naar haar op kon sturen).

De volgende dag kregen we een email van betreffende mevrouw…..Ze kon het kaartje van Job niet meer vinden en dus kon ze Job zijn aanvraag niet versturen naar Parijs! Job is juist diegene die zijn ID-kaart zo snel mogelijk MOET hebben, want hij vertrekt binnenkort naar Finland!
Nu gaan we morgen weer naar Strasbourg, met Job en Jacco, om de twee laatste ID-kaarten in orde te maken!
Bureaucratie of slordigheid?

NB: Vanmorgen weer naar het consulaat geweest, alles werd snel geregeld en na een klein half uurtje zaten we weer in de auto…..tot de mevrouw van het consulaat naar de auto toe gerend kwam. Omdat Jacco in het uittreksel van het geboorteregister staat als geboren in Lingewaard, maar in mijn paspoort staat als geboren te Gendt wist ze niet wat ze moest doen (Het is Gendt in gemeente Lingewaard officieel….)? Ze heeft het gelaten als Lingewaard, nou maar hopen dat ze in Parijs niet moeilijk gaan doen.
Hopenlijk moet ik niet nog eens terug, want het ligt niet echt naast de deur!

Bienvenue

Welkom aan iedereen die ons weer wilt blijven volgen op ons avontuur in Frankrijk.
Helaas is mijn bestaande weblog door omstandigheden niet meer te volgen en ga ik hier verder. De bestaande naam kon ik hier niet nemen vandaar ook een nieuwe naam! Om terug te lezen verwijs ik je graag naar http://eindelijk.weblog.nl , neem hiervoor de tijd, want er staat 6 jaar beschreven!

Veel plezier!
Liefs De 5Jeetjes xxx